gaan gewoon door. That’s life. Blijkbaar.

Lief schreef het al; het was een ongelovelijke kloteweek. Blijkbaar moesten we de hele week doorbrengen in een diclofenac/paracetamol roes, ik vanwege m’n  rug, waar ik dinsdagochtend vroeg doorheenging, Lief vanwege z’n oren doordat we maandag na het begraven van Dinky met een open raam terug waren gereden. Waardoor we iets minder op deze wereld waren. Maar blijkbaar was dat gewoon nodig.