Eindelijk
10 dagen vakantie… En daar heb ik hard voor gewerkt!
10 dagen vakantie… En daar heb ik hard voor gewerkt!
Petje af voor de Jongens van Deudekom! De verhuizing verliep voorspoedig, en het zag er naar uit dat we allemaal vroeg naar huis konden gaan (of ik nog wat uitpakken), ware het niet dat de lift ermee ophield. Maar de Jongens van Deudekom niet, en daar ben ik ze zeer erkentelijk voor! En verder is …
Jaja, de verhuizing op m’n werk is in volle voorbereiding en uitvoering. Tot nu toe gaat bijna alles goed, op een of twee dingen na. De dozen worden langzaam gevuld, en dat kan ook, want we hebben nog een beetje tijd. Kunstwerken en planten e.d. worden ook langzamerhand verhuisd en het alarm doet het al …
Vandaag kreeg ik te horen per 1 december de interne verhuizing georganiseerd te moeten hebben, want dan gaan we over…
Ja, ik weet het, ik schrijf er niet veel over en zo hoort het eigenlijk ook. Maar vandaag baalde ik behoorlijk. Er is van alles gaande, en ik had nog zo gehoopt dat ik ergens wat langer rustig zou kunnen zitten voordat er ergens weer bommetjes barsten. En herinnerde mij een gesprek met collega D. (m’n vorige baan) …
Tot mijn zei collega A. vandaag tegen Jacquelien en mij, “mag ik jullie mee uit lunchen vragen”? Dat was een aangename verrassing. Mijn werk zit op het moment pal in het centrum, maar zelf ben ik niet gewoon ergens te gaan zitten lunchen. A. stelde voor om bij Metz&Co. naar boven te lopen, dat ken ik alleen …
Afgezien van de verjaarspartijtjes lijkt het erop dat dingen weer een beetje normaal worden en z’n gangetje gaan. Werken, eten, slapen enz. Pluizig is bijna snols-af (snols is ze sinds eind augustus week op, week af). Lief is bijna gewend aan de pont naar Noord, maar wordt daar nog steeds niet blij van, en ik? …
Daar schrijf ik niet veel over, maar het bevalt me prima. Ik ben parttime office manager in een internationaal bedrijf in het centrum van Amsterdam, met leuke collega’s. Eind deze week is m’n proeftijd voorbij en volgens collega A. merk ik daar niets van, tenzij ikzelf anders besluit 🙂 Mijn werkplek:
Of ik even een documentje wilde wegbrengen, een paar blokken verderop. Dat was een mooi stukje lopen, op de terugweg iets minder snel met m’n camera in de aanslag 🙂
Mijn 1e werkdag bij m’n nieuwe baan zit er alweer op. Het was een dag van veel informatie, veel (van mijn kant) ‘aha’s, oh, is dat zo geregeld, ja, dat ken ik wel’, en daarmee een soort ‘eigen’ gevoel. De taken zijn grotendeels bekend, een aantal mensen lijken me reuze geschikte collega’s voor de toekomst, …
was mijn ‘vrije week’. D.w.z. een week vrij tussen 2 banen; een oude en een nieuwe. Om om te schakelen en een paar dingen te doen waar ik anders nooit tijd voor heb. Zoals afgelopen maandag met Irene naar de lapjesmarkt. En lunchen bij Café de Zon (Lindengracht). Dinsdag met Lief naar de huisarts en …
Hoera; uitgenodigd voor een tweede gesprek! En meer kan ik er werkelijk nog niet over vertellen.
ja hoor, het is weer zo laat…. Als ik over anderhalf a twee maanden een nieuwe baan zoek, dan weet je hoe het komt!
Was er afgelopen maandag een ontspoorde metro; prompt vond tramlijn 7 dit vandaag een prima aanleiding om in de ochtendspits weer te laat te komen…
Vanochtend werd ik wakker met het geluid van fluitende vogeltjes (ha, dat is Willem z’n tekst, maar Jeroen en ik hadden hetzelfde), en van Pluis die om 7.30 uur “Prrrrrt” riep en bovenop m’n buik sprong, luidkeels begon te spinnen en daarna in m’n haren ging happen. Zo gezellig wakker worden 🙂 Na m’n fysio en fysio-oefengroepje …